Zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych w celach marketingowych Szkla.com S.A.
Chcę otrzymywać drogą elektroniczną informacje handlowe w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2013 r. poz. 1422) pochodzące od Szkla.com S.A.

Presbiopia. Tajemnicza wada wzroku

Jesteś tutaj: Strona główna » Poradnik optometrysty » Presbiopia. Tajemnicza wada wzroku

presbiopia - objawy

Termin presbiopia pochodzi od greckiego słowa presbus (stary człowiek) i ops (oko). Inaczej nazywana starczowzrocznością, spowodowaną zmniejszeniem elastyczności soczewki oka i zaburzeniem akomodacji. Oko powoli traci zdolność prawidłowego ogniskowania, wyostrzania na siatkówce obrazów przedmiotów znajdujących się blisko. Jest wynikiem naturalnego procesu starzenia. Akomodacja (nastawność oka), dostosowuje oko do oglądania przedmiotów znajdujących się w różnych odległościach. Jest to możliwe dzięki zmianie kształtu soczewki. Elastyczna soczewka pod wpływem działania wewnątrzgałkowych mięśni rzęskowych zmienia swój kształt. Gdy patrzymy na bliskie odległości skurcz mięśnia rzęskowego sprawia, że soczewka staje się bardziej wypukła i zwiększa swoją moc optyczną. Patrząc w dal mięsień rzęskowy rozluźnia się, a soczewka staje się bardziej płaska. Zmiana krzywizny soczewki powoduje zmianę jej ogniskowej, co łączy się ze zmianą jej zdolności skupiającej.

Z wiekiem soczewka robi się coraz twardsza, grubsza i mniej elastyczna, zmniejszając tym samym zdolność do uwypuklania i spłaszczania. Proces ten zwykle rozpoczyna się ok. 40 roku życia i postępuje aż do wieku 60 – 65 lat, kiedy to oko całkowicie traci zdolność akomodacji, a tym samym możliwość prawidłowego widzenia przedmiotów z bliska. Presbiopia dotyczy każdego, bez względu na to czy jest się krótkowidzem, dalekowidzem czy też wcześniej nie miało się problemów z widzeniem.

 

Presbiopia a pozostałe wady wzroku

By skorygować presbiopię konieczne jest zastosowanie dodatkowej mocy optycznej (zależnej od stopnia utraty akomodacji, najczęściej w przedziale od +0,5 do +3,5 dioptrii) większej od korekcji do dali. Istotna jest również odległość na jaką chcemy widzieć dobrze. Czy ma to być praca przy komputerze (50-80 cm), czynności bardzo precyzyjne (20 cm), czy standardowe czytanie (35-40 cm). Im bliższe odległości tym stosuje się wyższe moce (dodatku).

U osób normowzrocznych (bez wady wzroku) obraz widziany z daleka powstaje na siatkówce bez dodatkowego napinania mięśni rzęskowych. W ich przypadku zaleca się stosowanie "plusowej" korekcji tylko do bliskich odległości (patrząc w dal widzi się w nich niewyraźnie).

Osoby obarczone wadą wzroku do dali (nadwzroczność, krótkowzroczność, astygmatyzm) będą wymagały zastosowania dwóch różnych korekcji (do dali i do bliży). Nadwzroczność poniżej 3 dioptrii przy sprawnej akomodacji może nie objawiać się gorszym widzeniem do dali. Związane jest to jednak ze stałym, męczącym napięciem mięśnia rzęskowego. Słabnąca akomodacja sprawia, że dłuższa praca wzrokowa powoduje gorsze widzenie również do dali. W tym przypadku można uznać, że presbiopia nasila objawy nadwzroczności. U osób krótkowzrocznych presbiopia zwykle objawia się nieco później i łączy się ze ściąganiem okularów do pracy z bliska (przy niskiej krótkowzroczności) lub z koniecznością zastosowania słabszych niż dotychczas szkieł minusowych.

 

Objawy prebiopii:

 
  • zmęczenie, bóle głowy przy dłuższej pracy z bliska,
  • trudności w czytaniu drobnego druku,
  • konieczność zwiększania oświetlenia podczas czytania, pracy z bliska,
  • oddalanie tekstu by widzieć go lepiej,
  • problemy z koncentrowaniem wzroku na przedmiotach znajdujących się blisko,
  • częste mruganie.
 

Jak korygować presbiopię?

Presbiopię można korygować na wiele sposobów stosując np.:

  • okulary
    • jednoogniskowe - tylko do czytania, lub dwie pary: do czytania i do chodzenia,
    • dwuogniskowe - pozwalające dobrze widzieć z bliska i daleka,
    • progresywne - pozwalające dobrze widzieć z bliska, daleka i na odległości pośrednie,
  • soczewki kontaktowe
    • bifokalne - dwuogniskowe
    • multifokalne - progresywne - np. Air Optix Aqua Multifocal
    • jednoogniskowe - stosując monowizję (na jedno oko korekcja do dali, na drugie oko do bliży).,
  • implanty wewnątrzgałkowe (wieloogniskowe lub akomodujące – stosowane przy operacji zaćmy)
  • operacje laserowe - laserem femtosekundowym. Tkanki rogówki trafione wiązką lasera ulegają przemianie w gazowe pęcherzyki, które następnie wyparowują. Rogówka nabiera dzięki temu pożądanego kształtu, zwiększając swoją moc optyczną i umożliwiając ostre widzenie z bliska.
 

Dodatkowe informacje o presbiopii:

 
  • badania potwierdzają, że długotrwała praca przy komputerze może przyspieszyć proces wystąpienia starczowzroczności. Warto robić sobie przerwy w pracy, relaksować oczy spoglądając co jakiś czas w dal oraz stosować okulary z powłokami zabezpieczającymi przed promieniowaniem elektromagnetycznym emitowanym przez monitory,
  • stosowanie leków antydepresyjnych, przeciwhistaminowych, nadużywanie alkoholu również może przyspieszyć objawy presbiopii,
  • cukrzyca, szczególnie źle kontrolowana powoduje szybsze starzenie się soczewki,
  • proces starzenia się soczewki może spowolnić dieta bogata w antyoksydanty (witaminy C, E i A, luteina).
 

Istnieje dość często spotykane błędne podejście do tzw. “okularów do czytania” sugerujące, że ich noszenie tylko pogarsza wzrok. Nieskorygowana presbiopia, nie spowalnia ani nie przyspiesza jej rozwoju, powoduje jedynie utrudniające codzienne funkcjonowanie, coraz gorsze widzenie z bliska (przyjęto, że średnio co pięć lat moc okularów trzeba zwiększyć o 0,5 dioptrii).

Czy chcesz kontynuować?